وب ننوشت !

 با پوزش از همه ، پاسخ این نظرات که صرفا کپی شده اند انشاءالله در آینده نزدیک ثبت خواهد شد. ضمنا قسمت اول نظرات را که فعلا بطور مختصر پاسخ داده شده می توانید ملاحظه فرمایید

دوستان عزیز نمونه دیگری از سانسورهای بی منطق ابطحی را که برایش فرستاده بودم می توانید اینجا  ملاحظه فرمایید. شما بگویید کجایش توهین بوده یا بار حقوقی داشته است که حذف کرده؟

اگر هم بگویید طولانی بوده به نظرات امروز که در پایین می بینید دقت کنید ؛ طولانی ترش را هم آورده است اما آن نظر مرا که از دین حق دفاع کرده ام و جواب شبهه پراکنیش را دادم حذف کرده (؟!). سخن کوتاه ؛ اینها همه چیز حتی دین را به عنوان نردبان ترقی سیاسی خود می بینند...

 کسانی که پابلیش کردن نظرات مخالفی که بی مزه و سخیف می نویسند را دلیل بر دید باز آقای ابطحی می دانند ؛ توجه نمی کنند که اینجور نظرات در واقع به نفع آقای ابطحی است و او را آزاداندیش نشان می دهد در صورتی که اگر حرف حساب بدون جواب باشد که اساس کارشان را زیر سوال ببرد فورا به تیغ سانسور می سپارد. یک روحانی واقعی حداقل وظیفه اش در مبارزه با انحرافات و بدعتها این است که ساکت نبوده و با زبان به انکار بپردازد کما اینکه حضرت امیرالمومنین علیه السلام با وجود تحمل حکومت ظاهری خلفای سگانه در مقابل بدعتها اظهار نظر صریح می فرمودند تا مردم سکوت را حمل بر تایید نکنند. اکنون نمونه ای از نظراتی که بدون پاسخ منتشر کرده و در این وبلاگ پاسخ داده شده است:

	نسيم: آقاي ابطحي، از اينكه امروز به ياد دكتر شريعتي مطلب نوشته ايد خيلي خوشحال شدم و از شما به خاطر اين حسن انتخاب متشكرم. مي خواستم در جواب همه ياوه گوياني كه مذبوحانه تلاش مي كنند ارزش هاي شريعتي بزرگ را كمرنگ جلوه دهند مطلبي بگويم: من زماني به دنيا آمدم كه متاسفانه دكتر شريعتي ديگر در قيد حيات نبود و بزرگترين افسوس زندگيم اين است كه سعادت نداشتم دكتر را از نزديك زيارت كنم، اما به واسطه مطالعه كتابهاي ارزشمند ايشان بود كه دينم را شناختم و در واقع عملاً اسلام آوردم. در سن نوجواني و تا پيش از مطالعه كتابهاي دكتر، از اسلام همان تعليمات پوسيده اي را مي شناختم كه جامعه سنتي كشورم به زور به خوردم داده بود! و چه بسا اگر تعاليم دكتر نبود امروز ديگر از ايمانم اثري باقي نمانده بود! درست همان مشکلی است که همه پیروان دکتر دچارش هستند ( جهل مرکب! ) بیچاره همین اظهرات تو نشان می دهد که در اثر مطالعه سمپاشی های آن نوکر لویی ماسینیون دیگر ایمانی برایت نمانده است ... اما به لطف كلام سحر آميز آن استاد بزرگ، من ايماني دوباره آوردم و امروز هم دينم را كاملتر مي شناسم و هم خالصانه تر به خدايم عشق مي ورزم. روحش شاد و يادش گرامي باد. (۲۹ خرداد ۱۳۸۵ - ۹:۵۱)